Featured
Posted in Uncategorized

Իմ մասին

1

Բարև ձեզ, ես Սոնա Մեհրաբյան եմ,  ես ութ տարեկանեմ,   ունեմ  մայրիկ,  հայրիկ,   տատիկ և եղբայր ` Դավիթը:  Ես շատ հետաքրքրասեր եմ, շատ հարցեր եմ տալիս:  Ես նաև ընկերասեր եմ, ունեմ շատ  ընկերներ և նրանց շա՛տ սիրում եմ: Սա էլ իմ բլոգն է, այսքանը…

Advertisements
Posted in English, Uncategorized

Autumn

Autumn is one of four seasons. Autumn is very beautiful with its colorful leaves and trees. It is very beautiful specialy in forests and  parks. The weather is cool and it is raining almost every day. I don’t like autumn, I like winter.

Posted in Մաթեմատիկա, Uncategorized

17.11

Առաջադրանքներ՝

  1. Գտե′ք արտադրյալը.

ա) 94*84

94

x

84

7890

բ) 314*25

314

x

25

7850

գ)  81*317

81

x

317

25677

դ) 189*563

189

x

563

106.407

ե) 567*1239

567

x

1239

6 267 813

զ) 9584*657

9584

x

657

64 960 688

2. Կատարե′ք բազմապատկումը առավել հարմար եղանակով.

ա) 9*1075

բ) 576*7

գ) 935*43

դ) 72*409

ե) 182*3746

զ) 19074*87

3. Օգտագործելով սյունակով բազմապատկումը՝ թիվը բազմապատկե′ք կարգային միավորով

ա) 93*10

բ) 80*100

գ) 100*685

դ) 1000*74

4. Փակագծերը տեղադրե′ք այնպես, որ ստացվի հավասարություն.

ա) 5*4+6*10=260

բ) 8*6+2*7=350

գ) 3*4+6*5=150

դ) 52+8*3+7=600

ե) 30+10+6*9=174

զ) 5*30+11+84=289

5. Հանելին հավասար է 43-ի, իսկ տարբերությունը՝ 71-ի: Գտիր նվազելին:

Posted in Մայրենի, Uncategorized

Մի գիշեր անտառում /3/

Բնձորա մոռուտը

Մեր կողմերում օգոստոսը մոռի ամենալավ ժամանակն է։

Ինչքա՜ն մոռ, հաղարջ կա մեր անտառներո՜ւմ… Ամեն մի բացատ, մեծ թե փոքր, լիքն է մոռի թփերով։ Բայց ամենից շուտ հասնում է Բնձորա մոռը, որովհետև տեղը տաք է, արևոտ։

Բնձորը, սակայն, մեր գյուղից բավական հեռու է։ Այնտեղից մոռ բերելու համար մերոնք երեկոյան գնում են, գիշերը մնում Բնձորա անտառում, որ առավոտը, արևածագից առաջ, սկսեն մոռի քաղը, որպեսզի կարողանան ճաշից հետո վերադառնալ։

                                                    Առաջին անգամ անտաոում

Մի անգամ, ահա, ընկերներս ինձ տարան Բնձոր, որ գիշերը մնանք և առավոտը վաղ մոռ քաղենք։

Ես շատ անգամ էի եղել անտառում, բայց առաջին անգամն էր, որ պիտի գիշերեի այնտեղ։

Ես առհասարակ անտառ շատ եմ սիրում։ Սիրում եմ նրա զովը, նրա խշշոցը, նրա փոթորիկը և նրա վեհ լռությունը։

Ոչ մի տեղ, գուցե, մարդ այնքան ազատ չի շնչում, որքան անտառում։

Հինգ ընկեր էինք, հինգս էլ դպրոցի աշակերտներ, հինգս էլ մի դասարանից։ Ամենից տարիքովը մեր մեջ Վահանանց Վանին էր, որ միշտ գիշերակաց մոռի էր գնում իր հոր կամ ուրիշ տղաների հետ, այնպես որ լավ ծանոթ էր տեղին, գիտեր՝ որտեղ պիտի գիշերել, որտեղ է լավ մոռը։

Տեղ հասանք թե չէ՝ մութն ընկավ։ Իսկ երբ հաց կերանք, Վանին ասաց.

— Հիմա մեռելի պես կքնենք՝ էնքան բեզարած ենք։

Վրաներս գցելու համար վերցրել էինք ամեն մինս մի բան՝ հին պիջակ, վերարկու, մեզար։ Գիշերելու համար փնտրեցինք և բոխիների տակ գտանք մի հարթ, կանաչապատ տեղ ու ծածկելու շորներիս կեսը տակներս, կեսը վրաներս գցելով, պառկեցինք։ Թեև Վանին գուշակեց, թե մեռելի պես կքնենք, բայց իմ քունը բոլորովին չտարավ։

Ընկերներս, իսկապես, իսկույն քնեցին, և ամենից շուտ՝ Վանին, իսկ ես ամենևին քնել չկարողացա։

Գիշերային անտառը

Չգիտեմ՝ անսովոր լինելուց, թե վախից քունս փախավ։ Ու պառկած ականջ էի դնում անտառի ձայներին։

Լսել էի, որ անտառում ամեն տեսակ գազաններ են լինում, և երկյուղից ականջս ձենի էի պահում։ Խոնավ էր ու շատ զով։ Ծառերի կատարներով քամի էր անցնում, և անտառն ամբողջ սվսվում, փսփսում էր. թվում էր՝ տերևները մեկը մյուսին ինչ-որ գաղտնիք էին հայտնում. մեկը կարծես ասում էր՝ «ասա՜, ասա՜», մյուսն զգուշացնում էր՝ «սը՜սս… սը՜սս… կլսե՜ն, կլսե՜ն», ու մեկ էլ լռում էին. հանկարծ, թվում էր՝ ականջ են դնում ինչ-որ ձայների, սպասում են ինչ-որ կարգադրության, որ հետո ավելի եռանդով սկսեն իրենց գործը։

Երբ անտառը լռում էր, տարօրինակ ձայներ էին լսվում. մի տեղ քնած թռչունի մեկը ճչում էր հանկարծ, թևերը թափահարում ու հանկարծ լռում. մի ուրիշ կողմից լսվում էր մի խուլ մռնչյուն կամ խորդյուն… հետո ինչ-որ ծանր հառաչանք ու թույլ տնքոց։

Այդ բոլորը ոչինչ, մինչև անգամ հետաքրքրական էր, բայց ինձ վախեցրեց հանկարծ մի ուրիշ ձայն. մեկ էլ չգիտես անտառի որ կողմից մի բառաչ լսվեց, և ապա անտառը լցվեց մի տարօրինակ ճռճռոցով. թվաց՝ ծառերը, թափված չոր ցախերը կոտրատվում են ինչ-որ մեկի ոտների տակ և անտառը լցնում ճարճատյունով։ Թվում էր՝ ահռելի մի հսկա է վազում անտառով և իր ճանապարհին ջարդում ամեն ինչ։

Ես պառկած տեղս կուչ եկա վախից, բնազդաբար մոտեցա ընկերներիս ու զարթնեցրի Վանուն։

— Վանի, Վանի, էս ո՞վ է վազում անտառում։

Նա վեր կացավ և քնաթաթախ ականջ դրեց։

— Պախրա կըլնի, էլի, — ասաց անտարբեր ու քնեց նորից։

Հազիվ այդ ճռճռոցը լռել էր, հանկարծ լսվեց երեխայի լացի ձայն.

— Ո՜ւյ, ո՜ւյ, ո՜ւյ…

«Ո՞վ է տեսնես այդ երեխային բերել այստեղ, թե՞ մոռացել են, թողել անտեր»։

Մինչ մտածում էի, երեխայի լացը կրկնվեց նորից, այս անգամ ավելի սաստիկ ու աղեկտուր։ Եվ հանկարծ լացն ընդհատվեց, ու լսվեց մի բարձր քրքիջ.

— Հա՜, հա՜, հա՜…

Սարսափ անցավ մարմնովս՝ այնքան ահարկու էր այդ ծիծաղը առաջվա սրտապատառ լացից հետո։

Վախից հրեցի Վանուն.

— Վա՜նի, Վա՜նի, վեր հլա, էն ո՞վ է ծիծաղում..

Վանին քնաթաթախ գլուխը բարձրացրեց նորից։

— Էն ո՞վ է, Վանի, երեխա՞ է, թե՝ մարդ…

Վանին քմծիծաղ տվեց.

— Չէ մի. քոռ բու է, էլի,— ասաց դարձյալ հանգիստ ու անտարբեր։

— Ի՞նչ գիտես։

— Խի՞ չգիտեմ։ Ամեն գիշեր էդպես է անում, էլի…

— Համ լաց է լինում, համ ծիծաղո՞ւմ…

— Բա, իհարկե։ Քնի, քնի…

Ասաց Վանին ու շուռ եկավ մյուս կողմի վրա։

Քիչ հետո գլխիս վրայով, ծառերի միջով մի թևավոր անցավ շատ ցածից, ու, փոքր անց, նրա գնացած կողմը լսվեց մի քնած թռչունի վախեցած ճիչ ու ծղրտոց, ապա ամեն ինչ լռեց։

Եվ միառժամանակ այնպիսի լռություն էր, որ սրտիս ձայնը լսում էի։

Այդ էլ անցավ. հետո չգիտեմ որքան էի քնել, մեկ էլ աչքերս բաց արի թեթև թփթփոցից. ինձ թվաց՝ մեկը կանգ առավ մեր գլխավերևը, ծառերի հետև։

Ես աչքերս փակեցի, որ բան չտեսնեմ, բայց միաժամանակ ուզում էի իմանալ, թե ով եկավ կանգ առավ…

Վերջապես, երբ աչքերս նորից բացեցի, ուղիղ իմ դիմաց, մի քսան քայլ հեռու, նկատեցի մի զույգ պսպղուն աչքեր…

Իմ բախտից լույսը բացվում էր. ավելի ուշադիր նայելով՝ տեսա բերանը բաց, լեզուն կախ գցած մի մոխրագույն շուն, որ կանգնել նայում էր մեր կողմը։

Դրան տեսնելով, սրտապնդվեցի, նստեցի պառկած տեղս ու կանչեցի.

— Քուչի, քուչի, քուչի…

Շունը մոտ չեկավ, լեզուն քաշեց, մեջքն ուռեցրեց, վզի մազերը ցցեց ու նայեց անհանգիստ։

Ինձ թվաց՝ վախեցած շուն է, քաշվում է մոտենալ, այդ պատճառով ձայնիս առանձին սիրալիրություն տվի.

— Քուչի, քուչի, քուչի…

Շունն ականջները ցցած՝ աչքերը փայլեցնելով, շարունակում էր նայել։

— Արի, արի, — կանչեցի բարձր։

Իմ ձայնից Վանին զարթնեց։

— Էդ ո՞ւմ ես կանչում, — հարցրեց նստելով։

— Հրեն, մի շուն է եկել, — ասի ուրախ-ուրախ՝ շան կողմը մատնացույց անելով։ — Ոնց որ Բագոյանց շունն ըլի, չէ՞։

Վանին նայեց ու հանկարծ տեղից վեր թռավ։

— Տղերք, գելը, — գոռաց նա։ — Վեր կացեք… փետ, քար վերցրեք…

Տղաները մի ակնթարթում վեր թռան, քար ու փայտ վերցրին և «հա՜յ-հո՜ւյ» անելով, Վանու առաջնորդությամբ ընկան գայլի հետևից։

Ես մնացի մենակ ու ամոթահար։ Ամաչեցի, որ չկարողացա գայլը տարբերել շնից, և այժմ, երբ ընկերներս հալածում էին այդ գայլին, ես վախենում էի նրանից ու, ականջս ձայնի՝ սպասում, թե ինչ է լինելու։ Տղաների «հա՜յ-հո՜ւյը» գալիս էր հեռվից, անտառի խորքից, ու թվում էր, թե նրանք շա՜տ հեռու են։ Ես վախենում էի՝ հանկարծ գայլը պտտվի ու նորից գա ինձ մոտ, իսկ ընկերներս խոր տեղեր ընկնեն ու ինձ կորցնեն։ Ու քանի նրանց ձայնը լսվում էր, ես դեռ փոքրիկ հույս ունեի, թե կգան։ Բայց մեկ էլ հանկարծ ձայները կտրվեցին բոլորովին…

Ուրեմն շա՜տ հեռացան…

Ուրեմն ինձ էլ չե՜ն գտնի…

Հուսահատությունից սկսեցի կանչել բարձրաձայն.

— էհե՜յ, Վանի՜… էհե՜յ…

Իմ փոքրիկ ձայնը ռումբի պես դրմբում էր անտառի խորքում և արձագանքներով կրկնվում.

— Հեեե՜…

Իսկ տղաների կողմից ոչ մի ձայն։

Իմ հուսահատությունն ու վախը կրկնապատվեց։ Սկսեցի կանչել ավելի սրտապատառ ձայնով.

— Վանի՜, հե՜յ, Վանի՜… էհե՜յ…

Ոչ մի պատասխան։

Տեսնելով ձայն չկա՝ սկսեցի լաց լինել։ Այդ ժամանակ հանկարծ ընկերներս, Վանու առաջնորդությամբ, ծիծաղելով դուրս եկան ծառերի հետևից։

— Ամոթ չի՞, տո, լաց ես լինում, — ասաց Վանին, — հերիք չի՛ գելը շան տեղ ես դրել, հիմա էլ լաց ես լինում… — Ու սկսեցին ծաղրել, ծիծաղել։

Ես թևքով աչքերս սրբեցի և ինքս էլ ուրախությունից նրանց հետ ծիծաղեցի իմ վախի վրա։ Բայց որովհետև լուսացել էր արդեն, էլ չմնացինք այնտեղ. ամանները վերցրած գնացինք մոռուտ…

Այդ օրվանից շատ տարիներ են անցել, բայց ես երբեք չեմ մոռանում այդ գիշերը, որովհետև այդ մի գիշերվա մեջ այնքա՜ն բան սովորեցի…

Ես իմացա, օրինակ, որ քնած ժամանակ փոքրիկ թռչունների վրա են հարձակվում գիշերային թռչունները և տեղնուտեղը ծվատում-ուտում, որ բուն երեխայի նման լաց է լինում ու մեծ մարդու պես քրքջում, որ գայլը նման է շանը, բայց փայլուն, պսպղուն աչքեր ունի, և որ նա այնքան էլ երկյուղալի չէ, եթե ընկերովի հարձակվեն նրա վրա, ու գայլից ոչ թե պիտի վախենալ, այլ վախեցնել։

Դարձվածքներ

գլխին սարքել -գլխին փորձանք բերել

գլխին պատարագ կարդալ- գլխին քարոզ կարդալ

գլխին սև ամպեր կուտակվել- մեկին փորձանք սպաոնալ

գլխին սառը ջուր մաղվել- հիասթափվել, հուսահատվել

Աչք ածել- չորս կողմը նայել

աչք աչքի գցել- իրար աչքերի նայել

ձեռ ու ոտը հավաքել- ավարտել, վերջացնել

ձեռք առնել- ծաղրի առարկա դարձնել

Ձեռք առնել

Արամն ու Հասմիկը գնացին գազանանոց։ Նրանք ուսումնասիրում էին կենդանիներին հանկարծ հանդիպեցին Աննային, ում ոտքը  մի քիչ քերծվել  էր։ Սակայն Աննան այնպես էր լաց լինում, որ  Արամն ու Հասմիկը աչք աչքի գցեցին Աննային և սկսեցին ձեռք առնել նրան։

Posted in Մայրենի, Uncategorized

Մի գիշեր անտառում /2/

Առ․4

Ահա մի շուն է եկել,ոնց որ Բագոենց շունը լինի։

-Ամոթ չի՞ լաց ես լինում,-ասաց Վանին,-Բավական չի գայլին շան տեղ ես դրել, հիմա էլ լաց ես լինում։

Առ․6

Ես իմացա ոնց է  բուն փոքրիկ երեխայի պես լաց լինում և մեծ մարդու պես ծիծաղում։

Առ․7

Այո, ես հավանեցի այս պատմվածքը,որովհոտև նրանք անվախ էին և արկածասեր։

Հայոց լեզու, առ․ 389

Մարդիկ մտածում են աղվեսների օգտակարության  մասին,որ նրանք  ոչնչացնում են կրծողներին։ Բայց նաև նրանք վնասակար են քանի որ մտնում են թռչնանոցներ և գողանում են թռչուններին, հավերին։ Բայց այնուամենայնիվ մտածում եմ, որ  ամեն ծնված էակ ապրելու իրավունք ունի։

Posted in Русский язык, Uncategorized

Моя улица

Переведите выделенные слова.

постовой- պահակ
мостовой-մայթին
поток —հոսք
стрижёт —    կտրում                                                                                                                              бреет-սափրել
Гребень- գագաթ, ծիածան
Лопоухий- կախ ականջ
2.Найдите лишнее слово.
Улица, проспект, переулок, шкаф, площадь.
Автобус, грузовик, машина, аптека, велосипед.
Река, море, ручей, поле, озеро, океан.

3.Какие цветы можно купить в магазине?

Разные цветы.

Какие цветы вы хотели бы купить?

Кактус и василек.

Назовите ваши любимые цветы.

Василёк
Дополните ряд слов.
Полевые цветы: колокольчик, ромашка, Одуванчик, Зверобой, Василёк

Декоративные цветы: роза, тюльпан, гибискус, Анютины глазки, Азалия

Posted in Русский язык, Uncategorized

КАК БАРСУК И КУНИЦА СУДИЛИСЬ

Однажды барсук и куница бежали по лесной тропинке и увидели кусок мяса. Подбежали они к своей находке. – Я нашёл кусок мяса! – кричит барсук. – Нет, это я нашла кусок мяса! – кричит на весь лес куница. Барсук своё: – Это я нашёл! Нечего зря спорить! Куница своё:

– Я первая увидела! Так они спорили-спорили, чуть не разодрались. Тогда барсук сказал:

– Пойдём к судье. Пусть судья нас рассудит. А судьёй в этом лесу была лиса. Выслушала лиса барсука и куницу и говорит:

– Дайте-ка мне сюда вашу находку. Отдали спорщики судье кусок мяса. Лиса сказала:

– Надо этот кусок разделить на две равные части. Одну часть пусть возьмёт себе барсук, другую – куница. С этими словами лиса разорвала кусок на две части. – Это несправедливо, – заскулил барсук.

– У куницы кусок больше. – Мы сейчас эту беду исправим, – сказала хитрая лиса и откусила от доли куницы изрядную часть мяса.

– Теперь у барсука кусок больше, – закричала куница.

– Это несправедливо! – Ничего, мы и эту беду исправим! Я люблю, чтобы всё было по справедливости. Сказав так, лиса опять откусила кусок мяса, только уже от доли барсука. Теперь оказалось, что у куницы остался кусок больше, чем у барсука. Но лиса не растерялась и откусила от куска куницы. И так она выравнивала кусок до тех пор, пока от находки ничего не осталось. Видно, правду говорят умные люди: жадные да неуступчивые всегда в убытке бывают.

Выполни задания.

Отметь утверждения, соответствующие содержанию прочитанного текста.

1. Где, в каком месте происходит события, описанные в тексте?

А) На лугу; Б) в лесу; В) в поле; Г) в деревне.

2. Определи персонажей произведения.

А) Барсук, куница, лиса; Б) барсук, соболь, лиса; В) норка, куница, лиса.

3. Из-за чего у животных возник спор?

А) Не знали, как поделить находку; Б) боялись обделить друг друга; В) выясняли, кто нашёл кусок мяса.

4. Определи, какое значение автор вкладывает в выражение чуть не разодрались? А) Чуть не разорвали на части; Б) чуть не подрались сильно; В) чуть не сделали дырку.

5. Кто вершил суд в этом лесу? А) Лиса; Б) медведь; В) волк.

6. Какое определение даётся лисе в этом тексте? А) Хитрая; Б) плутовка; В) рыжая разбойница.

7. Какой человеческий порок осуждает народ в этом произведении? А) Жадность; Б) хитрость; В) трусость.

8. Подумай: что вынесено в заглавие? А) Основная мысль; Б) тема.

9. Есть ли в этом произведении герой, поведение которого вызывает одобрение?

Нет

10. Выпиши главную мысль этого произведения.

Не надо быть жадным.

11. Запиши название другого произведения, в котором тоже осуждается жадность.

Кот и собака.

12. Понравилось ли тебе это произведение и чем?

Да, понравилось․

Posted in English, Uncategorized

Test

I. Տեղադրել փակագծերում տրված բառերից ճիշտ տարբերակը։

1. He  goes to school at 9 o’clock every day.(is going/goes)

2. They   don’t play football after classes.(don’t play/doesn’t play)

3. My Mother  is cooking dinner now.(is cooking/cooks)

4. She  rides a bike very well.(rides/is riding)

5. She  doesn’t like  to do homework.(don’t like/doesn’t like)

II. Տեղադրել բաց թողնված բառերը անցյալ ժամանակով։

1. Mike (take) his bag and (go) to school.

 Mike took  his bag and went  to school.

2. They (buy) a new car last week.

They bought a new car last week.

3. Bob and Ann (make) nice photos in the village.

Bob and Ann made nice photos in the village.

4. They (have) English yesterday, but today they don’t have.

They had English yesterday, but today they don’t have.

5. Tom (bring) a very nice present yesterday.

Tom brough a very nice present yesterday.

III. Նախադասությունները դարձնել ժխտական.

1. Mary doesn’t play the piano very well.

2. I will not go to the theatre tomorrow.

3. They didn’t clean the house very quickly.

4. They aren’t going to the party now.

5. He  didn’t no  the new words.

Լրացուցիչ

Թարգմանել՝

Երեկ մենք գնացել էինք հորաքրոջս տուն։ Մենք շատ լավ ժամանակ անցկացրեցինք։ Մենք գնացինք անտառ և լուսանկարվեցինք։ Բնությունը շատ գեղեցիկ էր։ Մենք տեսանք շատ կենդանիներ։ Վերջում ծաղիկներ հավաքեցինք և վերադարձանք տուն։

Yesterday  we went to my aunts’. We   had  a good time there.We went to the forest  and took photos. The nature was  beautidul.We saw many animals. At the end  we gathered flowers  and came back home.

Posted in Русский язык, Uncategorized

Сказка «Новый друг»

Жил-был осьминог Оська. Ах, какой он был красавец! Все его восемь ножек двигались очень грациозно. Но почему-то осьминога опасались, хотя на самом деле он был добрым. И очень одиноким. Ему хотелось иметь друга. Но друг никак не находился.

И тогда осьминог придумал вот что. Для начала он решил превратиться в ската.

Как это?

А дело в том, что у осьминога есть такое удивительное свойство. Он умеет подражать другим морским животным — медузам, камбалам… И скатам тоже.

Вот сидит наш осьминог Оська и беседует сам с собой. Только начинает разговор как осьминог, а продолжает уже как скат. Потом наоборот. И не скучно ему.

А в это время проплывал мимо осьминога настоящий скат. Услышав какой-то разговор, он остановился. Скат спрятался за корягу, и стал смотреть на представление, разыгрываемое осьминогом. Спустя некоторое время скат выплыл из-за укрытия, и направился к осьминогу.

— Оська, что всё это значит?

— Я играю «в друга», — сказал осьминог. – Друга у меня нет, поэтому мне приходится играть в него.

— Давай я буду твоим другом, — сказал скат.

— Давай, — обрадовался Оська.

С тех пор скат и Оська начали дружить. А дружба – это здорово!

Вопросы и задания к сказке

Как звали осьминога, о котором идёт речь в сказке?

Его зовут Оська 

Какое удивительное свойство есть у осьминога?

У осьминога есть такое удивительное свойство. Он умеет подражать другим морским животным

В какую игру играл осьминог?

Он  играл   (В друга)

Кто наблюдал за игрой осьминога?

Ска  ноблюдал  за игрой  осменогаю

Нарисуй осьминога Оську и ската.

 

Какие пословицы подходят к сказке?sona nkar.png

Дружба крепче каменных стен.
Друг за друга держаться – ничего не бояться.

Главный смысл сказки заключается в том, что всякому без друга приходится трудно. Осьминог приобрел друга благодаря случаю – так тоже бывает. А мы только порадуемся тому, что ещё одному живому существу на свете стало жить лучше!

 

 

 

 

Posted in Uncategorized

5-րդ դասարան նոյեմբերի 10

Թեմա՝ Բնական թվերի գումարման հաշվեկանոնը:
Բանավոր հաշվարկ:
Հարցերի քննարկում:

Առաջադրանք 1. 
Հաշվիր գումարը` օգտվելով գումարման հաշվեկանոնից.
ա) 761
+
349
1110
բ) 492
+
564
1056
գ) 2328
+
     807
3135
դ) 418
+
7095
7513
ե) 5992
+
3779
8771
զ) 3207
+
8034
 11241
է) 9999
+
1111
11.110
Առաջադրանք 2.
Գումարվում են 751201 և 387 թվերը: Նշիր  այն կարգերը, որոնցում գումարում չի կատարվում գումարման հաշվեկանոնը կիրառելիս:
751 ումարում չի կատարվում
Առաջադրանք 3.
Դահլիճում կար 20 կարգ: Երբ յուրաքանչյուր կարգում եղած տեղերի քանակն ավելացրին 5-ով, դահլիճի բոլոր տեղերի քանակը դարձավ 540: Սկզբում քանի՞ տեղ կար յուրաքանչյուր կարգում:
22 տեղ
Առաջադրանք 4.
Հաշվիր գումարը, երբ գումարելիները երեքն են՝
ա) 3421                         բ) 9355                     գ) 4852                    դ) 85634
+ 5620                           + 8100                       + 2756                     + 32001
 վ8984                              6377                          9003                        63459
18025                              23832                       16611                        181094
Կրկնենք անցածը՝  359, 361:
Posted in English, Uncategorized

Little Red Riding Hood

images

Little Red Riding Hood lived in a wood with her mother. One
day Little Red Riding Hood went to visit her granny. She had
a nice cake in her basket.
On her way Little Red Riding Hood met a wolf.
‘Hello!’ said the wolf. ‘Where are you going?’
‘I’m going to see my grandmother. She lives in a house behind those trees.’
The wolf ran to Granny’s house and ate Granny up. He got into Granny’s bed. A little
later, Little Red Riding Hood reached the house. She looked at the wolf.

‘Granny, what big eyes you have!’
‘Better to see you with!’ said the wolf.
‘Granny, what big ears you have!’
‘Better to hear you with!’ said the wolf.
‘Granny, what a big nose you have!’
‘Better to smell you with!’ said the wolf.
‘Granny, what big teeth you have!’
‘Better to eat you with!’ shouted the wolf.
A woodcutter was in the wood. He heard a loud scream and ran to the house.
The woodcutter hit the wolf over the head. The wolf opened his mouth wide and
shouted and Granny jumped out.
The wolf ran away and Little Red Riding Hood never saw the wolf again.

Դուրս գրել անցյալ ժամանակ ցույց տվող բառերը։

saw-see

jumped-jump

opened-open

heard-hear

was-is

lived-live

went-go

had-have

said-say

met-meet

ran-run

got-get

reached-reach

looked-look

shouted-shout

Անծանոթ բառեր

shout- գոռալ

scream-ճիչ

hear-լսել

woodcutter -փայտահատ

wide-լայն

reach-հասնել